SUTRA BUDDHY MEDYCYNY

Zasługi wielkich ślubowań Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli


Dharani ślubów Dwunastu Generałów Jaksza dla dobra wszystkich istot czujących


Usuwanie wszelkich karmicznych przeszkód




Tak słyszałem. Pewnego razu, gdy Pan podróżował po całym kraju, aby nauczać i przemieniać umysły jego mieszkańców, przybył do Wajśali. Tam zamieszkał u stóp drzewa, z którego rozbrzmiewała muzyka. Wraz z nim było tam wielkie zgromadzenie, sięgające ośmiu tysięcy mnichów. Trzydzieści sześć tysięcy bodhisattwów-mhasattwów, król krainy, jego wielcy ministrowie, bramini, świeccy uczeni, bogowie, bóstwa wężowe [naga], potężne istoty [jaksza], jak również istoty ludzkie oraz pozaludzkie — wszyscy oni tam byli również obecni. To niezliczone zgromadzenie z szacunkiem usiadło wokół Buddhy, który wówczas wyłożył im swoją naukę.

Książę Dharmy, Mańdziuśri, otrzymawszy dzięki natchnieniu subtelną siłą duchową Buddhy, powstał z miejsca, obnażył jedno ramię i przykląkł na ziemi prawym kolanem. Składając Panu pokłon, z rękami złożonymi na sercu, Mańdziuśri zwrócił się doń, mówiąc:

- O Panie, szczerze pragnę, abyś opowiedział o formach i różnorodnych imionach buddhów, jak i o rzadkich zasługach ich wielkich, podstawowych ślubowań uczynionych, gdy po raz pierwszy wkroczyli na ścieżkę bodhisattwy. Wszyscy, którzy posłyszą to, zostaną oczyszczeni z wszelkich karmicznych przeszkód, tak iż będą mogli przynieść radość i pożytek wszystkim czującym istotom, w tej epoce powtórzonych nauk, gdy z nauk duchowych pozostaje raczej forma niż treść.

Pan pochwalił wówczas młodzieńczego Mańdziuśri i rzekł:

- Doskonale, doskonale, Mańdziuśri. Uprosiłeś mnie swym wielkim współczuciem, abym opowiedział o wszystkich imionach buddhów, zasługach i podstawowych ślubowaniach w celu usunięcia wszelkich karmicznych przeszkód, które krępują czujące istoty, jak również aby przynieść korzyść, wzbogacić, dać pokój i radość wszystkim czującym istotom w okresie powtórzonych nauk. Powinieneś teraz słuchać z najwyższym skupieniem i dobrze rozważyć to, co będę mówił.

Mańdziuśri rzekł:

- Szczerze pragnę, abyś przemówił. Wszyscy będziemy słuchać twych wyjaśnień z wielką radością.


Rzekł Buddha do Mańdziuśri:

- Jeśli udasz się we wschodnim kierunku, poza tak wiele krain buddhów, jak wiele jest ziaren piasku w rzece Ganges, pomnożonych przez dziesięć, to znajdziesz tam krainę, znaną jako "Czysta Lapis Lazuli". Buddha znany jest tam jako Mistrz Uzdrowienia, Tathagata Promieniujący Lapis Lazuli, Arhat, doskonale oświecony, doskonały w umyśle i czynie, ten który dobrze przeszedł, ten który zna świat, niezrównana istota, poskramiacz pasji, nauczyciel bogów i ludzi, buddha i pan. Mańdziuśri, kiedy ten Buddha, Mistrz Uzdrowienia, Tathagata Promieniujący Lapis Lazuli po raz pierwszy wkroczył na ścieżkę bodhisattwy, złożył dwanaście ślubowań, aby umożliwić wszystkim istotom znalezienie tego, czego poszukują.

Pierwsze Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Niezrównane Całkowite Oświecenie, z mego ciała promieniować będzie światło, które będzie wspaniale iluminować nieograniczone, niezliczone, bezkresne krainy. Ciało to będzie w doskonały sposób ozdobione trzydziestoma dwoma znakami wielkiej istoty oraz osiemdziesięcioma znakami drugorzędnymi. Spowoduję, że wszystkie czujące istoty w pełni upodobnią się do mnie.

Drugie Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, ciało moje będzie wewnątrz i na zewnątrz jak lapis lazuli jasne, o przenikliwej, nieskalanej czystości. Promienność ta będzie posiadała wielką wartość, będzie naprawdę imponująca. Ciało moje będzie doskonałym mieszkaniem, ozdobionym aureolą, jakby świecącą siecią, która swym blaskiem przewyższy słońce i księżyc. Ukażę świt tym istotom, które są całkiem pogrążone w ciemnościach, tak iż będą mogły działać w zgodzie ze ścieżką, której pragną.

Trzecie Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy osiągnę Oświecenie w przyszłej epoce, to wraz z nieograniczonymi i nieskończonymi środkami działania i wglądem sprawię, że wszystkie istoty otrzymają to, czego potrzebują. Nigdy nie będą cierpieć braku rzeczy niezbędnych do życia.

Czwarte Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, to jeśli będą czujące istoty, które podążają błędną ścieżką, spowoduję, że wszystkie w spokoju znajdą się na drodze do Oświecenia. Jeśli są tacy, którzy podążają pojazdami śrawaków [słuchaczy nauk], czy pratjekabuddhów [samotniczych buddhów], to wszyscy zostaną bezpiecznie umieszczeni we wnętrzu Wielkiego Pojazdu [mahajany].

Piąte Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, to jeśli będą niezliczone i bezgraniczne istoty, które praktykują czyste postępowanie, zgodnie z moimi naukami, spowoduję, że będą w stanie doskonale przestrzegać zasad i w pełni stosować się do trzech zbiorczych wskazań. Ci, którzy zrzucają na innych oszczerstwa i obrażają ich, po usłyszeniu mego imienia będą mogli raz jeszcze osiągnąć czystość i nie upadną w nieszczęsne stany istnienia.

Szóste Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, to jeśli będą istoty, których ciała są upośledzone, których organy zmysłów są niekompletne, które są brzydkie, głupie, głuche, ślepe, nieme, garbate i kulawe, powyginane, trędowate, drżące, szalone, albo takie, które dręczą wszelakie choroby i cierpienia; jeśli takie istoty posłyszą moje imię, osiągną odpowiedni wgląd i praktyczną inteligencję. Wszystkie ich zmysły staną się doskonałe i nie zaznają choroby, ani cierpienia.

Siódme Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, to jeśli będą jakieś czujące istoty, które są chore i uciskane, które nie mają dokąd pójść, ani skąd wracać, które nie mają ani lekarza, ani leku, ani krewnych, ani bliskiej rodziny, które są w nędzy i których cierpienia są wielkie, to jeśli tylko moje imię wejdzie im do uszu, zostaną wyleczone ze wszystkich chorób i osiągną doskonały spokój i radość na ciele i umyśle. Będą mieć liczne rodziny i posiadłości i osobiście doświadczą najwyższego Oświecenia.

Ósme Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, to jeśli będą jakieś czujące istoty, kobiety, cierpiące wskutek któregoś z setki nieszczęść, jakie trapią kobiety, umęczone przy końcu swego życia i pragnące porzucić swą żeńską formę; to jeśli te kobiety posłyszą moje imię, odradzając się wszystkie przekształcą się z żeńskiej w męską formę fizyczną. Wszystkie one doświadczą osobiście doskonałego Oświecenia.

Dziewiąte Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, spowoduję, że wszystkie istoty ujdą z sieci Mary. Zostaną uwolnione z niebezpiecznych i splątanych ścieżek. Jeśli są tacy, co utonęli w różnego rodzaju negatywnych poglądach, tak gęstych jak dżungla, obejmę ich i umieszczę w prawdziwym poglądzie. Sprawię, że stopniowo będą studiować i doskonalić wszelkie praktyki bodhisattwy i wkrótce osobiście doświadczą doskonałego Oświecenia.

Dziesiąte Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, to jeśli w zgodzie z tym, co zostało napisane w księgach praw królewskich, czujące istoty będą wiązane i bite, krępowane i wrzucane do więzienia lub poddane najwyższej karze, którym bez końca zdarzają się katastrofalne trudności, upokarzające, załamujące i żałosne dla nich, przysparzające ich ciałom cierpień; to jeśli takie istoty posłyszą moje imię, dzięki wzbudzającym lęk potężnym, duchowym mocom moich dobrowolnych cnót, zostaną uwolnione od wszelkich smutków i cierpień.

Jedenaste Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, to jeśli będą jakieś czujące istoty zamęczane przez głód i pragnienie, tworzące negatywną karmę w desperackim poszukiwaniu środków utrzymania i jeśli usłyszą moje imię i mocno utrwalą je sobie w umyśle, trzymając się go, wówczas najpierw zapewnię im niezrównane, wspaniałe jedzenie i napoje, aby w pełni zaspokoić ich ciała, a następnie poprzez zapewnienie im smaku Nauk, staną się spokojne i radosne, dobrze w tym ustanowione.

Dwunaste Wielkie Ślubowanie

Ślubuję, że gdy w przyszłej epoce osiągnę Oświecenie, to jeśli będą jakieś czujące istoty cierpiące biedę, nie mające ubrań, drażnione i niepokojone dzień i noc przez muchy, komary, upał bądź zimno, to jeśli posłyszą one moje imię, mocno zachowując je w umyśle, będą się go trzymać, to w zgodności z ich życzeniami otrzymają wszelkiego rodzaju najwspanialsze i zachwycające ubiory. Otrzymają także drogocenne ozdoby, wstęgi, kadzidła, muzykę i radość z oglądania różnych sztuk scenicznych. Spowoduję, że będą mieć w obfitości wszystko, czego tylko zapragną ich serca.

Mańdziuśri, takich oto jest dwanaście subtelnych, wysublimowanych i najwyższych ślubowań, wypowiedzianych przez Mistrza, Pana Uzdrowienia, Tathagatę Promieniującego Lapis Lazuli, gdy wkroczył on na ścieżkę bodhisattwy. Jeśli chodzi o zalety i chwalebne piękno jego czystej krainy, to jeśli próbowałbym opowiadać o nich przez eon lub nawet dłużej, nie byłbym w stanie w pełni ich opisać. Kraina Buddhy Mistrza Uzdrowienia jest niezwykle czysta aż do teraz i nie ma tam pokus, ani nieszczęsnych ścieżek istnienia, czy też krzyku cierpienia. Ziemia jest tam uczyniona z Lapis Lazuli, a drogi wyznaczone złotem. Ściany i bramy, pałace i pawilony, balkony i okna, draperie i zasłony, wszystkie są uczynione z siedmiu cennych substancji. Kraina ta jest podobna do Krainy Szczęśliwości leżącej na Zachodzie. Ozdoby i zalety nie różnią się w tych krainach. W tej krainie jest dwóch bodhisattwów-mahasattwów. Jeden zwie się Wszechprzenikające Promieniowanie Słońca, a drugi, Wszechprzenikające Promieniowanie Księżyca. Są oni przywódcami nieograniczonych, niezliczonych rzesz bodhisattwów. Są całkowicie zdolni do podtrzymania skarbnicy Nauk Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli. Dlatego, Mańdźiuśri, wszyscy dobrzy synowie i córki z buddyjskiej rodziny, mający serca pełne ufności, powinni dążyć do tego, aby odrodzić się w tej czystej krainie.

Pan rzekł wtedy do młodzieńczego Mańdziuśri:

- O Mańdziuśri, są istoty, które nie rozróżniają pomiędzy dobrem i złem, hołubiąc tylko chciwość i skąpstwo. Nic nie wiedzą o praktykowaniu szczodrości, ani o owocach i nagrodach, płynących z dawania. Głupie i tępe, istoty te nie mają wglądu i pozbawione są korzenia ufności. Gromadząc bogactwo i klejnoty, przemyślnie strzegą i chronią swego skarbu. Gdy widzą nadchodzącego żebraka, stają się niezadowolone i jeśli nie uda im się przed nim obronić i są zmuszone dać mu coś z miłosierdzia, wytwarzają tak głęboki i bolesny odruch odrzucenia, że wydaje się, jakby odcinały kawałek własnego ciała. Co więcej, są istoty, które są bezgranicznie skąpe i wrogo nastawione wobec innych. Gromadzą bogactwa i ponieważ niczego nie wydają na siebie, jakże byłyby w stanie dać coś swym rodzicom, dzieciom czy sługom, pracownikom czy żebrakom.

Po zakończeniu ich obecnego życia, te czujące istoty odrodzą się jako głodne duchy lub zwierzęta. Ponieważ w minionym ludzkim życiu taka istota słyszała przelotnie imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, na tej nowej, nieszczęsnej drodze istnienia przypomni sobie nagle imię tego buddhy. Gdy przywoła imię tathagaty, zniknie z tamtego miejsca i raz jeszcze odrodzi się pomiędzy ludźmi. Uzyskując wiedzę o swych przeszłych żywotach i drżąc przed powrotem na nieszczęsne ścieżki, nie będzie już więcej znajdować radości w światowych przyjemnościach. Polubi praktykę dobroczynnej szczodrości, będzie chwalić tych, którzy radują się z dawania i nie będzie chciwie przywiązywać się do swej własności. Używając swej głowy, oczu, rąk, stóp, krwi, ciała i piersi, będzie w stanie jedną po drugiej rozdawać szczodrobliwie tym, którzy przychodząc proszą o nie. O ile bardziej będzie w stanie rozdawać swe posiadłości.

Dalej, o Mańdziuśri, mogą być czujące istoty, które złamały ślubowania czystości moralnej [śila], choćby nawet przyjęły różne punkty nauk Tathagaty. Mogą być i tacy, którzy — nawet jeśli nie złamali wskazań — naruszyli reguły zakonne. Mogą być również tacy, którzy — choćby nawet pozostawali w zgodzie z regułami i wskazaniami w sposób, który nie jest niewłaściwy — to jednak zniesławili właściwe poglądy. Mogą być również i tacy, którzy — choć nie zniesławili właściwych poglądów — porzucili jednak praktykę studiowania. W ten sposób nie zdołają oni pojąć głębokich zasad Sutr, wykładanych przez Buddhę. Mogą też być tacy, którzy, choć uczeni, stali się zakłamani, a ponieważ ich umysły są zaciemnione fałszem, myślą, że mają rację, a inni są w błędzie. Doprowadzi ich to do niechęci i nienawiści wobec prawdziwych Nauk, sprawi, że staną się towarzyszami i partnerami Mary. W ten sposób owe głupie istoty same praktykują błędne poglądy i wciąż od nowa wysyłają niezliczone miliony czujących istot wprost w otchłań niebezpieczeństw. Owe osoby spadną do piekieł Naraka, lub znajdą się na ścieżkach zwierząt albo głodnych duchów, bez końca pozostając w samsarze.

Jeśliby mogli usłyszeć imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, sprawiłoby to, że porzuciliby swe negatywne praktyki i zaczęli doskonalić i praktykować pełne i zdrowe Nauki. Nie spadliby do otchłani nieszczęsnego istnienia. Lecz jeśli są tacy, którzy nie będą w stanie wyrzec się negatywnych praktyk, którzy nie są w stanie doskonalić i praktykować pełnych i zdrowych nauk, wówczas będą kontynuować upadek na nieszczęśliwe ścieżki. Z powodu straszliwej mocy podstawowych ślubowań, złożonych przez tego tathagatę, takie istoty będą miały szansę podnieść się z obecnego stanu, aby usłyszeć imię tego buddhy, choćby przez krótką chwilę. Potem, po zakończeniu obecnego życia, odrodzą się jako ludzie. Osiągną właściwe poglądy i czyniąc wysiłki, będą kontrolować pragnienia umysłu. Co więcej, będą w stanie wyrzec się ścieżki posiadacza domu dzięki przyjęciu schronienia w naukach bezdomnego Tathagaty. Zaakceptują i utrzymają Nauki i nie będą mieli do czynienia z tym, co obraźliwe i co łamie wskazania. Trzymając się właściwych poglądów staną się uczeni i pojmą głębokie znaczenie Sutr. Porzuciwszy dumę, nie będą nigdy więcej obrażać prawdziwych Nauk. Nie staną się kompanami Mary. Stopniowo będą praktykować i doskonalić różne aspekty ścieżki bodhisattwy i rychło osiągną na niej spełnienie.

Następnie, Mańdziuśri, mogą być czujące istoty, które są chciwe i pożądliwe, zazdrosne i zawistne, które wywyższają siebie i jednocześnie poniżają innych. Istoty te spadną do trzech niższych stanów istnienia. Przez nieskończone tysiące lat cierpieć będą różnego rodzaju udręki. Gdy wyczerpią te katusze, po zakończeniu życia odrodzą się w świecie ludzkim, jako wół lub wielbłąd, osioł albo koń. Nieustannie bite i drażnione, męczone głodem i pragnieniem, zawsze będą objuczone ładunkiem na plecach, podążając drogami i gościńcami. Jeśli uzyskają ludzkie odrodzenie, będą w czyimś domu służącymi, którzy nieustannie otrzymują rozkazy wykonywania ręcznych prac dla innych. Takie istoty nigdy nie będą wolne.

Jeśli w poprzednim ludzkim życiu taka istota słyszała z powodu tej dobrej przyczyny imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty promieniującego Lapis Lazuli, to będzie w stanie przypomnieć je sobie i z najwyższą szczerością przyjmie schronienie w Buddzie. Dzięki środkom duchowej mocy Buddhy, zostanie wyzwolona z całego jej cierpienia. Uzyska ostre i sprawne zmysły, stanie się uczona i posiądzie wgląd. Będzie zawsze wyszukiwać wysublimowanych Nauk, ciągle napotykając zdrowych i autentycznych duchowych przyjaciół. Odetnie swe więzy z Marą, na zawsze przebijając się przez zasłony ignorancji. Rzeka dolegliwości wyschnie i nastąpi wyzwolenie ze smutków i cierpienia narodzin, starości, chorób i śmierci.

Następnie, Mańdziuśri, jeśli istnieją takie czujące istoty, które rozkoszują się w schizmach, które kłócą się i są źródłem zadrażnień pomiędzy sobą a innymi; jeśli myślami, słowami i czynami stwarzają one, powiększają i podtrzymują wszelkiego rodzaju negatywną karmę; jeśli wciąż kontynuują sprawy, które nie są korzystne; jeśli planują mściwe zranienie; jeśli wywołują duchy gór, lasów i kopców pogrzebnych; jeśli mordują żywe istoty, aby pozyskać krew i ciało jako dary ofiarne dla demonów, jakszów, rakszasów i innych; jeśli zapisują imiona przeklętych, czynią ich podobizny, przeklinają je i niszczą przy pomocy złej magii, praktykują czarną magię, aby wskrzeszać trupy i zjawy, aby przerywać tym życie wroga i niszczyć jego ciało; to jeśli któraś z tych istot usłyszy imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, utraci siłę czynienia szkody w każdym z wymienionych złych sposobów. Z każdym obrotem ich umysłów powstaną myśli miłującej dobroci i współczucia, będą myśleć o korzyściach dla innych, o pokoju i miłości, nie o cierpieniu i nienawiści. Każda z nich będzie zachwycona tym, co otrzyma i będzie usatysfakcjonowana. Owe istoty nie będą napadać na innych, ani ich źle traktować, ale będą przynosić wszystkie wzajemne korzyści.

Następnie, Mańdziuśri, spośród czterech rodzajów ludzi: mnichów, mniszek, świeckich mężczyzn i kobiet, wśród dobrych synów i córek czystej ufności, mogą być tacy, którzy są w stanie przyjąć i utrzymać osiem ślubowań, przestrzegając wszystkich ich aspektów przez rok lub trzy miesiące. Spodziewają się, że dzięki tym zdrowym i pełnym korzeniom odrodzą się w Krainie Czystej Radości Buddhy Amitajusa [tyb.: Dełacien, sanskryt: Sukhawati] w zachodnich rejonach. Mimo, iż słyszeli prawdziwe nauki, nie utwierdzili się w nich należycie. Jeśli usłyszą imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, to wtedy, po dojściu do końca swego życia, spotkają ośmiu wielkich bodhisattwów (Mańdziuśri, Awalokiteśwara, Mahasthamaprapta, Aksajamati, Ratnacandana, Baisadżja-Radża, Baisadżja-Samudgata i Maitreja) zstępujących poprzez przestrzeń przy użyciu swych duchowych mocy; przyjdą oni, aby wskazać szlak do Zachodniej Czystej Krainy. W tej Zachodniej krainie istoty spontanicznie odrodzą się w wielokolorowych kwiatach lotosu pełnych klejnotów.

Jeśli są tacy, którzy mimo iż odrodzili się w niebiańskich rejonach i wytworzyli w poprzednich żywotach pełne i zdrowe korzenie, wciąż jeszcze nie wyczerpali swej karmy, ponieważ odrodzili się w tych niebiańskich sferach, nigdy więcej nie odrodzą się na żadnej z nieszczęsnych ścieżek. Gdy ich pobyt w niebiańskiej sferze dobiegnie końca, taka istota odrodzi się w ludzkim świecie jako Król Obracający Koło, który zjednoczy wszystkich na czterech kontynentach. Dzięki władczej mocy swoich potężnych zalet, bezpiecznie wprowadzi niezliczone setki tysięcy czujących istot na ścieżkę dziesięciu zdrowych wskazań.

Taka istota może również odrodzić się w wielkiej rodzinie kszatrijów, braminów czy uczonych ludzi świeckich, wśród bogactwa, klejnotów, spichlerzy i pełnych po brzegi spiżarni. Jej wygląd będzie wyjątkowo majestatyczny, będzie jej towarzyszyć świta i straż. Będzie inteligentna i mądra, dzielna i mocna, władcza i sroga, jak wielki mistrz sztuk walki.

Lub też, nawet jeśli taka istota odrodzi się jako kobieta, to jeśli posłyszy imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli i z najwyższą szczerością przyjmie i zachowa je, wówczas w następnych żywotach nigdy już nie odrodzi się jako kobieta.

Wtedy, Mańdziuśri, gdy ten Mistrz Uzdrowienia, Tathagata Promieniujący Lapis Lazuli osiągnął Oświecenie, dzięki mocy swych podstawowych ślubowań był w stanie widzieć i oglądać wszystkie czujące istoty. Niektóre cierpiały wskutek chorób, były wychudzone, gorączkowały, miały żółtaczkę, itp. Inne znajdowały się we władzy szkodliwych trucizn odrażających demonów, jeszcze inne były z natury krótko żyjące lub znajdowały się na skraju przedwczesnej śmierci. Tathagata dążył do tego, aby wszystkie te choroby i cierpienia skończyły się, a wszystkie pragnienia zostały spełnione.

W tym momencie Pan wszedł w samadhi zwane "Samadhi Rozpraszające cierpienia wszystkich istot". Gdy wszedł w to samadhi, wielkie, wspaniałe światło zabłysło z miejsca zwanego urna, znajdującego się pomiędzy brwiami, skąd zabrzmiała wielka dharani:

Namo Bagawate
Baisadżja Guru Waidurja
Praba Radżaja
Tatagataja
Arhate
Samjak Sambuddaja
Tajata
Om Baisadżje Baisadżje
Baisadżja Samudgate Swaha

Gdy ta dharani została wypowiedziana, z tego światła powstało wielkie trzęsienie i poruszenie ziemi i zabłysła wielka światłość. Choroby i nieszczęścia zostały usunięte ze wszystkich istot, tak że stały się one spokojne i radosne.

Mańdziuśri, jeśli szlachetny syn, lub szlachetna córka są chorzy, to dla ich dobra powinno się natychmiast wymyć i wykąpać je. Powinno się zadbać dla nich o jedzenie i leki, wodę wolną od owadów, nad którą 108 razy wypowiedziano dharani. Po przełknięciu tych substancji wszelkie cierpienia i choroby zostaną usunięte. Jeśli ta osoba czegoś poszukuje, z najgłębszą szczerością powinna myśleć o dharani i recytować ją. W ten sposób osiągnie to, czego szuka, zostanie uwolniona od chorób i będzie mieć długie życie. Po zakończeniu tego życia, osoba ta odrodzi się w krainie Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli. Osiągnie stan, z którego nie można już upaść oraz Oświecenie.

Oto dlaczego, Mańdziuśri, dobrzy synowie i córki powinni z najwyższą szczerością czcić i wielbić tego Mistrza Uzdrowienia, Tathagatę Promieniującego Lapis Lazuli i zawsze utrzymywać tę dharani, nie dopuszczając do tego, aby zaginęła.

Następnie, Mańdziuśri, ci synowie i córki o czystej ufności, którzy słyszą imiona Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, Arhata, Doskonale Oświeconego, posłyszawszy je powinni je recytować i zatrzymać przy sobie. O świcie powinni wymyć zęby patyczkami, wykąpać się i dokonać oczyszczenia. Różnymi pachnącymi kwiatami, kadzidłem, perfumowanymi maściami i muzyką, graną na wszelkich instrumentach powinni czcić obraz tego Buddhy. Powinni osobiście kopiować tę Sutrę, albo prosić o to innych i z całym sercem przyjąć ją, trzymać się jej i słuchać jej zasad. Powinni ofiarowywać pudżę mistrzowi nauk Dharmy, który wyjaśnia te zasady, jak i wszelkie niezbędne środki życiowe upewniając się, że niczego mu nie brakuje. Uczyniwszy tak, zostaną okryci ochronnymi myślami buddhów. Spełni się to wszystko, czego poszukują i osiągną Oświecenie.

Wówczas młodzieńczy Mańdziuśri pokłonił się przed Buddhą i rzekł:

- O Panie, chciałbym w tej epoce powtórzonych nauk, przy użyciu wszystkich metod spowodować, aby dobrzy synowie i córki czystej ufności usłyszeli imię Pana Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, aby nawet ci, którzy śpią, przebudzili się na dźwięk imienia Buddhy.

O Panie, powinni oni przyjąć tę Sutrę i trzymać się jej, czytać ją i recytować. Co więcej, powinni wykładać ją i wyjaśniać jej treść innym. Sami powinni kopiować ją lub sprawić, by inni ją kopiowali; powinni czcić ją i oddawać jej hołd przy użyciu wszelkiego rodzaju wonnych kwiatów, perfumowanych maści, kadzideł w proszku, kadzideł, które się palą, wieńców, naszyjników, bransolet, chorągwi, parasola, bębnów i muzyki; powinni wykonywać pudże, używając pięciokolorowej materii jako przykrycia. Powinni zamieść teren, oczyścić go, skrapiając wodą, ustawić wysoki tron i bezpiecznie umieścić na nim Sutrę. W owym czasie Czterech Wielkich Królów Dewów wraz ze swymi orszakami niezliczonych setek tysięcy zgromadzonych dewów, przybędzie na to miejsce, aby strzec go i pilnować.

O Panie, powinno się wiedzieć, że jeśli w miejscu, gdzie Sutra ta jest znana i ceniona znajdą się tacy, którzy mogą ją przyjąć i zatrzymać, wtedy, dzięki zasługom podstawowych ślubowań Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli i dzięki usłyszeniu jego imienia, to w tym miejscu nie będzie już więcej przedwczesnych śmierci; złe duchy i demony nie będą nigdy więcej w tym miejscu wykradać energii życiowej. Ci, którzy cierpieli w ten sposób, odzyskają na nowo pierwotny spokój i radość ciała i umysłu.

Buddha rzekł do Mańdziuśri:

- Tak to jest, tak to jest. Będzie dokładnie tak, jak powiedziałeś, o Mańdziuśri. Jeśli są synowie i córki o czystej ufności, którzy pragną czcić sutrę Mistrza Uzdrowienia, Tathagatę Uzdrawiającego Lapis Lazuli, powinni najpierw wykonać wizerunek tego buddhy, przygotować czysty tron i bezpiecznie umieścić na nim ten wizerunek. Powinni rozrzucić tam kwiaty, ofiarować różne palone kadzidła, powinni wspaniale ozdobić to miejsce różnymi sztandarami i szarfami. Na siedem dni i siedem nocy powinni przyjąć i zachować osiem ślubowań, jeść czyste jadło, kąpać się w czystej i pachnącej wodzie, nosić czyste i nowe ubrania. Powinni pozwolić, aby narodził się w nich stan niesplamionego jednoupunktowionego umysłu, bez myśli o gniewie, czy wyrządzaniu szkody. W stronę wszystkich czujących istot powinno się skierować myśli błogosławieństwa, korzyści, pokoju, miłującej dobroci, współczującej radości i równości. Powinno się grać na instrumentach muzycznych i śpiewać hołdy podczas okrążania w prawo obrazu Buddhy. Co więcej, powinno się przywołać zasługi podstawowych ślubowań tego Tathagaty oraz studiować i recytować tę Sutrę. Powinno się myśleć tylko o jej zasadach, wykładać nauki tej Sutry, objaśniając jej główne punkty.

Wszelkie radosne rzeczy, których się poszukuje powinny nadejść same z siebie. Jeśli pragnie się długiego życia, długowieczność zostanie udzielona. Jeśli dąży się do bogactwa i obfitości, zostanie ono osiągnięte. Jeśli pragnie się urzędowej pozycji, będzie ona uzyskana, a jeśli pragnie się syna lub córki — dziecko narodzi się.

Co więcej, jeśli istnieje osoba, którą znienacka nachodzą zmory nocne, która widzi wszelkiego rodzaju złe duchy, zjawy lub napotyka monstrualne latające ptaki lub jeśli sto złowieszczych znaków materializuje się w jej domu, to gdy osoba ta użyje wszelkiego rodzaju wspaniałych i cennych środków, aby wykonać tę pudżę z szacunkiem dla Mistrza Pana Uzdrowiciela, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, to wtedy zmory nocne, złe zjawy i wszelkie niepomyślne znaki znikną nie wyrządzając szkody.

Jeśli są jakieś osoby zagrożone przez wodę, ogień, sztylet, truciznę, wiszenie nad przepaścią, dzikiego słonia, lwa, tygrysa, wilka, niedźwiedzia, jadowitego węża, skorpiona, stonogi i komary; jeśli ktoś taki jest w stanie przywołać z doskonałą szczerością tego buddhę i czcić go z szacunkiem, zostanie uwolniony od tych wszystkich strasznych rzeczy.

Jeśli jeden kraj napada na drugi i zakłóca pokój, a rabusie i złodzieje tworzą chaos, wtedy ten, kto przywołuje i z szacunkiem czci tego tathagatę, również osiągnie wolność od owych zakłóceń.

Następnie, Mańdziuśri, mogą być szlachetni synowie i córki czystej ufności, którzy po dojściu do końca swoich dni, nie służąc nigdy innym dewom, całym sercem przyjęli schronienie w Buddzie, Naukach i Sandze i utrzymali ograniczające ich wskazania. Jeśli spośród pięciu wskazań dla człowieka świeckiego, dwustu pięćdziesięciu wskazań mnicha, lub pięciuset wskazań mniszki, które taka osoba przyjęła, któreś z nich zostanie złamane, to osoba taka może obawiać się upadku w niższe stany egzystencji. Jeśli ktoś taki jest w stanie skoncentrować się wyłącznie na imieniu tego buddhy i z szacunkiem czcić go, to wtedy z pewnością nie dozna cierpienia odrodzenia się w żadnym z trzech nieszczęsnych stanów.

Jeśli kobieta mająca właśnie rodzić, cierpi z powodu ostrego bólu, to jeśli jest w stanie chwalić imię i postać i z oddaniem czcić tego tathagatę, wyrażając jak największą szczerość, wtedy cały jej ból zostanie odsunięty i jej dziecko narodzi się bez defektów cielesnych. Wygląd dziecka będzie doskonały, a każdy, kto je zobaczy, będzie pełen radości. Dziecko zostanie obdarzone przenikliwymi zmysłami, inteligencją i spokojem. Będzie rzadko chorować i żadne pozaludzkie istoty nie ukradną jego energii życiowej.

W owym czasie Pan rzekł do Anandy:

- Wszystkie zasługi tego Pana Buddhy, Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, właśnie tak jak je wychwalałem, są aspektami głębokiego zakresu duchowej aktywności buddhów i dlatego trudno je pojąć. Czy masz do nich zaufanie, czy też nie, Anando?

Ananda odrzekł:

- O Panie Wielkiej Dobroci, jeśli chodzi o Sutry Waipulja, wypowiedziane przez Tathagatę, to żadne wątpliwości nie powstają we mnie. Czemu jest właśnie tak? Karma wytworzona przez czyny, myśli i słowa wszystkich tathagatów jest całkowicie czysta. O Panie, kręgi słońca i księżyca można doprowadzić do upadku i zniknięcia, można też wstrząsnąć wspaniałym, strzelistym Królem Gór [Sumeru], ale słowa Buddhy nigdy się nie zmieniają.

O Panie, źródła ufności czujących istot są niekompletne. Chociaż słyszały one opisy głębokich zakresów aktywności różnych buddhów to istoty o niecałkowitej ufności mogą po prostu pomyśleć: "W jaki sposób możemy poprzez samo tylko koncentrowanie się na imieniu jednego Buddhy, Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, osiągnąć tak doskonałe błogosławieństwa?" Wskutek braku ufności powstaje obmowa i zniesławienie. W ciągu długiej nocy owe istoty tracą wielką pomyślną radość i popadają w nieszczęsne ścieżki, nieskończenie zanurzone w samsarze.

Buddha powiedział Anandzie:

- Jeśli te czujące istoty usłyszą imię Pana Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli i z najwyższą szczerością przyjmą je, będą się go trzymać, nie ulegając zwątpieniu, to wtedy nie spadną na nieszczęśliwe ścieżki.

Anando, trudno jest posiadać ufność oraz rozumieć głębokie praktyki buddhów. Ty jesteś w stanie zaakceptować je; powinieneś wiedzieć, że było to spowodowane potężną mocą tathagatów. Anando, śrawakowie, pratjekabuddhowie, jak i bodhisattwowie, którzy jeszcze nie wspięli się na te poziomy rozwoju oraz wszyscy inni, nie są w stanie posiadać ufności i rozumować z taką szczerością. Tylko bodhisattwa, któremu pozostało zaledwie jedno odrodzenie, może tak uczynić.

Anando, ludzkie odrodzenie jest trudne do uzyskania. Trudno jest również zaufać Trzem Klejnotom oraz czcić je i szanować je. Jeszcze trudniejsza jest możliwość usłyszenia imienia Pana Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis lazuli. Anando, jeśli miałbym opisać nieograniczone praktyki bodhisattwy, nieskończenie doskonałe i mądre środki, nieograniczone ślubowania tego Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis lazuli, to jeśli miałbym je opisywać przez eon lub nawet dłużej, okres ten szybko zostałby wyczerpany. Praktyki, ślubowania i doskonałe, skuteczne środki tego buddhy są niewyczerpane.

W owym czasie wśród zgromadzonych znajdował się bodhisattwa-mahasattwa zwany Tranamukta. Powstał ze swego siedzenia i okrążał Buddhę, obnażywszy swe prawe ramię. Przyklęknąwszy prawym kolanem na ziemi, skłonił się ze złożonymi razem dłońmi i zwrócił się do Buddhy:

- O Panie Wielkiej Dobroci, w tej epoce powtórzonych nauk pojawią się czujące istoty, które będą doświadczać różnego rodzaju cierpień. Wychudzone od długich chorób, niezdolne, aby jeść albo pić, ze spieczonymi gardłami i suchymi ustami, dla których każdy kierunek, w jakim spojrzą wydaje się ciemny. Pojawią się oznaki śmierci i rodzice, krewni, przyjaciele i znajomi zbiorą się wokół takiej osoby z lamentem i łkaniem. Wówczas, gdy ciało tego kogoś leży we właściwej pozycji, zostaje on schwytany przez posłańców Jamy, którzy doprowadzają jego duchową świadomość przed oblicze Króla Prawa. Wrodzone mu duchy, przyczepione do wszystkich czujących istot, które notują, czy ich zachowanie i działanie są dobre, czy złe, w całości przekażą owe zapiski Jamie, Królowi Prawa. Wtedy król będzie wypytywał tę osobę i podsumuje jej uczynki. Będzie ją sądził zgodnie z pozytywnymi i negatywnymi czynnikami.

Jeśli krewni, bliscy przyjaciele i znajomi tej chorej osoby są w stanie przyjąć schronienie w Mistrzu Uzdrowienia, Tathagacie Promieniującym Lapis Lazuli dla dobra innej osoby i jeśli poproszą zgromadzenie mnichów, aby recytowali ten tekst, zapalili lampki i rozwinęli pięciobarwną chorągiew przedłużającą życie, wtedy świadomość tej osoby zostanie natychmiast wprowadzona do ciała. Chory będzie wyraźnie pamiętał to, czego doświadczył, tak jakby to był sen.

Jeżeli jego świadomość powróci po upływie siedmiu, dwudziestu jeden, trzydziestu pięciu lub czterdziestu dziewięciu dni, będzie się czuł tak jakby przebudził się ze snu i będzie pamiętał, że otrzymał owoce i zapłatę za swą karmę. Ponieważ z takim trudem powrócił do tego życia i wskutek osobistego doświadczenia i świadectwa karmicznej zapłaty, nie będzie w przyszłości stwarzał dla siebie negatywnej karmy.

Z tego powodu, szlachetni synowie i córki czystej ufności, wy wszyscy powinniście przyjąć i zachować imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, czcić go, składać mu hołd, starając się i używając wszelkich dostępnych środków.

Wtedy Ananda zapytał bodhisattwę imieniem Tranamukta:

- Szlachetny synu, wyjaśnij proszę, jak powinno się czcić i składać hołd temu Mistrzowi Uzdrowienia, Tathagacie Promieniującemu Lapis Lazuli? Jak powinno się konstruować sztandar przedłużający życie i lampy?

Bodhisattwa Tranamukta odpowiedział:

- O Szlachetny, jeśli pragniesz uratować chorą osobę od bólu choroby, to dla dobra tej osoby powinieneś przyjąć i utrzymać przez siedem dni i nocy osiem ślubowań. Powinieneś zebrać jedzenie, napoje i inne przedmioty i w zgodzie z własnymi środkami zapewnić społeczności mnichów pudżę ofiarną. Powinieneś sześć razy w ciągu dnia i nocy czcić pudżą ofiarną tego Mistrza Uzdrowienia, Tathagatę Promieniującego Lapis Lazuli. Powinieneś czterdzieści dziewięć razy odczytać i wyrecytować tę Sutrę, zapalić czterdzieści dziewięć lampek i uczynić siedem wizerunków tego tathagaty. Przed każdym z wizerunków powinieneś ustawić siedem lampek, każdą lampkę uczynić tak wielką jak koło wozu i uważać, aby ich błyszczące światło płonęło nieustannie przez czterdzieści dziewięć dni. Powinieneś uczynić pięciokolorowy barwny sztandar wysoki na czterdzieści dziewięć dłoni, wypuścić na wolność czterdzieści dziewięć różnego rodzaju żywych istot. Wtedy chora osoba będzie w stanie przejść przez niebezpieczeństwo i wyrwać się z uchwytu złych demonów.

Co więcej, Anando, w przypadku właściwie intronizowanego króla z kszatrijów, dzięki ceremonii abhiszeka, gdy narastają takie nieszczęścia i kłopot jak: epidemia wśród ludzi, napaść na kraj, wewnętrzne burdy, niepomyślne układy gwiazd, zaćmienie słońca lub księżyca, pozasezonowe deszcze i wiatry, brak deszczu na czas, to w owym prawidłowo intronizowanym królu z kszatrijów powinny pojawić się myśli współczucia i litości dla czujących istot. Powinien wybaczyć wszystkim uwięzionym. Polegając na opisanej wyżej metodzie pudży, powinien czcić Mistrza Uzdrowienia, Tathagatę promieniującego Lapis Lazuli.

Dzięki właściwym korzeniom i mocy podstawowych ślubowań tego tathagaty, w kraju zapanuje spokój. Wiatry i deszcze będą przychodzić w odpowiednim czasie i wszystkie plony dojrzeją. Wszystkie czujące istoty będą zdrowe, zadowolone i radosne. W kraju tym nie będzie tyranicznych jakszów, ani czujących istot, które byłyby czymś zmartwione. Wszystkie negatywne znaki zostaną usunięte i władca z kszatrijów będzie długo żył, posiadając wolną od chorób energię witalną i urodę. Jego rządy będą szczęśliwe.

Anando, jeśli władca, królowa, pomniejsze damy dworu, następca tronu, książęta, wielcy ministrowie, służba dworska, kobiety, prowincjonalni oficjałowie i masy są nękane cierpieniami i chorobami oraz innymi nieszczęściami, to oni również powinni uczynić i wystawić pięciobarwne chorągwie, zapalić lampy, doglądając, aby nieustannie płonęły.

Powinni wypuszczać na wolność różne czujące istoty, rozrzucać różnobarwne kwiaty i palić różne sławne kadzidła. Uzyskają wówczas wolność od wszystkich chorób i wyzwolenie od wszelkich trudności.

W tym momencie Ananda zapytał bodhisattwę Tranamuktę:

- Szlachetny synu, w jaki sposób można przedłużyć życie osoby, której długość życia uległa wyczerpaniu?

Bodhisattwa Tranamukta odpowiedział:

- O szlachetny, jakże mogłeś nie słyszeć tego, co Tathagata mówił o dziewięciu rodzajach przedwczesnej śmierci? Dlatego zachęcam ciebie, abyś robił chorągwie przedłużające życie, lampy i abyś doskonalił przynoszące pomyślność właściwości. Dzięki rozwijaniu pomyślności żyje się tak długo, jak to możliwe i nie doświadcza się cierpienia, ani zmartwień.

Ananda zapytał:

- Jakich jest tych dziewięć rodzajów przedwczesnej śmierci?

Bodhisattwa Tranamukta odparł:

- Mogą być takie czujące istoty, których choroba, mimo iż niegroźna, nie będzie leczona z powodu braku lekarstw i doktora. Lub też, osoba chora może spotkać lekarza, ale ten da jej niewłaściwy lek. Takie osoby właściwie nie powinny umrzeć, jednak ich przedwczesna śmierć została spowodowana. Co więcej, taka osoba może mieć wiarę w materialistycznych i demonicznych heretyków, mistrzów czarnej magii. Fałszywe wyjaśnienia dotyczące nieszczęść i błogosławieństwa, których udzielają, prowadzą do pełnych strachu działań. Skoro taka zbłąkana osoba nie potrafi rozpoznawać własnym sercem, zadaje pytania wróżebne, poszukując dobrego losu i zabija wszelkiego rodzaju żywe istoty, aby tylko przebłagać duchy. Wzywa duchy wód i błaga je o błogosławieństwa, pragnąc przedłużenia swego życia. W końcu nie jest w stanie tego osiągnąć. Głupia i pomieszana, dająca wiarę fałszywym i pokrętnym poglądom napotyka przedwczesną śmierć i wpada do piekła na nieokreślony czas. Zwie się to pierwszą przedwczesną śmiercią.

Drugi rodzaj przedwczesnej śmierci pochodzi od egzekucji, wykonanej zgodnie z prawem władcy. Trzeci ma miejsce wtedy, gdy ktoś wypuszcza się na polowanie lub wycieczki dla przyjemności, angażując się nadmiernie i bez ograniczeń w pijaństwo i rozpustę. Jego energię życiową wykradają nieludzkie istoty, powodując przedwczesną śmierć. Czwarty rodzaj przedwczesnej śmierci następuje wskutek spalenia ogniem. Piąty, poprzez utonięcie w wodzie.

Niektórych rozszarpują dzikie zwierzęta, co stanowi szósty rodzaj przedwczesnej śmierci. Siódmy to śmierć przez upadek w górską przepaść. Ósmy rodzaj przedwczesnej śmierci jest spowodowany przez trujące rośliny, nienawistne błagalne zaklęcia i magiczne recytacje, powodujące powstanie ożywionych trupów, diabłów i innych zmór. Dziewiąty jest spowodowany odwodnieniem i wygłodzeniem, wskutek braku pokarmu i napoju.

Jest to podsumowanie wyjaśnień Tathagaty na temat dziewięciu rodzajów przedwczesnej śmierci. Poza nimi, istnieją jeszcze dodatkowo inne, niezliczone rodzaje przedwczesnej śmierci, które wszystkie trudno byłoby opisać.

Następnie, Anando, Król Jama posiada moc wprowadzania do rejestru imion wszystkich ludzi na świecie. Jeśli istnieją takie czujące istoty, które nie postępują po synowsku, które popełniły pięć strasznych zbrodni, które splamiły Trzy Klejnoty, które pogwałciły prawa władcy i oddanych, zniesławiając zaufanie do wskazań, wtedy Król Jama ukarze je stosownie do wielkości ich zbrodni. Dlatego też nakłaniam czujące istoty, aby zapalały lampy, wykonywały chorągwie i doskonaliły to, co przynosi pomyślność. Spowoduje to, że czujące istoty będą w stanie przejść ponad cierpieniem i uniknąć spotkania z różnego rodzaju cierpieniami.

W owym czasie wśród zgromadzonych było dwunastu Wielkich Generałów Jaksza: Kumbhira, Wadżra, Mihira, Andira, Anila, Sandila, Indra, Padżra, Makura, Sindura, Catura i Wikarala. Każdy z tych dwunastu generałów Jaksza ma w swoich oddziałach siedem tysięcy jakszów. Wszyscy razem zabrali głos, zwracając się do Buddhy:

- O Panie, otrzymawszy teraz potężną moc Buddhy, obdarzeni zostaliśmy możliwością usłyszenia imienia Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli. Nigdy więcej nie będziemy odczuwać lęku przed upadkiem na nieszczęsną ścieżkę. Wspólnie mamy tę samą myśl: przyjmiemy schronienie w Buddzie, Dharmie i Sandze. Dążymy do tego, aby ponosić odpowiedzialność za wykonywanie aktów przynoszenia pożytku, wzbogacenia, pokoju i radości dla wszystkich czujących istot, bez względu na to, w którym mieście, wsi, stolicy czy leśnej pustelni odosobnienia przebywają.

Jeśli chodzi o tych, którzy rozpowszechniają tę Sutrę, lub którzy przyjmują i utrzymują imię Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, czcząc go i chwaląc, spowodujemy że zostaną uwolnieni od wszelkich cierpień i trudności. Wszystkie pragnienia tych osób zostaną spełnione. Ci, którzy poszukują wyzwolenia od kłopotów związanych z chorobą, również powinni czytać i recytować tę Sutrę. Biorąc do ręki pięciobarwny sznur, powinni zapleść weń nasze imiona, rozplatając węzły, kiedy ich życzenie spełni się.

W tym momencie Pan pochwalił Wielkich Generałów Jaksza, mówiąc:

- Doskonale, doskonale, Wielcy Generałowie Jaksza! Gdy myślicie o podzięce za współczujące błogosławieństwa Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli, powinniście zawsze służyć czującym istotom na sposób, który wyraziliście: przynosząc im błogosławieństwo, pożytek, pokój i radość.

Wtedy Ananda zapytał Buddhę:

- O Panie, jakie imię powinno się dać tej nauce i w jaki sposób powinniśmy się jej trzymać?

Buddha rzekł do Anandy:

- Nazwa tej nauki brzmi: "Zasługi wielkich ślubowań Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli". Jest ona również zwana "Dharani ślubów Dwunastu Generałów Jaksza dla dobra wszystkich istot czujących". Zwie się ona też "Usuwanie wszelkich karmicznych przeszkód". W taki sposób powinniście to utrzymywać.

Po tym, gdy Buddha skończył mówić, wszyscy bodhisattwowie-mahasattwowie, wielcy śrawakowie, król kraju, wielcy ministrowie, bramini, świeccy uczeni; istoty rodzaju: dewa, naga, jaksza, gandharwa, asura, garuda, kinnara i mahoraga; istoty ludzkie, jak i pozaludzkie, całe to wielkie zgromadzenie, które słuchało nauk Buddhy, rozradowało się. Z ufnością przyjęli i wprowadzili w praktykę nauki tej sutry "Zasług wielkich ślubowań Mistrza Uzdrowienia, Tathagaty Promieniującego Lapis Lazuli".



Tłumaczenie: Maciej Góralski

Nieznacznie poprawiono w lutym 2014.


BuddhaNet.net — Sutra of the Medicine Buddha





SIEDMIU BUDDHÓW MEDYCYNY





mnich buddyjski Zbigniew Modrzejewski www.zbigniew-modrzejewski.webs.com



Free counter and web stats