Praktyka
Siedmioczęściowa

Modlitwa szlachetnego postępowania



Składam pokłony młodzieńczemu arji Mandziuśriemu.


  1. Wy, pośród ludzi, jak nieustraszone królewskie lwy wśród zwierząt,
    którzy odeszliście ku Wolności obecnie, jak i w przeszłości,
    jak również i Wy, którzy odejdziecie ku Wolności w przyszłości,
    w światach dziesięciu kierunków, Wam wszystkim,
    ciałem, mową i szczerym umysłem, składam pokłony.

  2. Energicznie aspirując ku ścieżce bodhisattwów,
    z głębokim szacunkiem i z ciałami tak licznymi,
    jak wszystkie atomy świata, wszystkim Wam, buddhom,
    tak realistycznie zwizualizowanym, składam pokłony.

  3. Na każdym atomie jest tak wielu buddhów,
    jak wiele jest atomów świata,
    a każdy z nich jest otoczony zastępami bodhisattwów.
    Jestem przeświadczony, że sfera wszystkich zjawisk
    jest w ten sposób całkowicie przepełniona buddhami.

  4. Nieskończonymi oceanami pochwał dla Was
    i oceanami dźwięków, jako aspektem mojej mowy,
    śpiewam przepiękny hymn o doskonałości buddhów,
    celebrując w ten sposób wszystkich Was,
    którzy odeszliście ku błogości.

  5. Piękne kwiaty oraz królewskie wieńce i girlandy,
    słodkie dźwięki muzyki, pachnące olejki i parasole,
    błyskotliwe, iskrzące się światła i wysublimowane kadzidła,
    składam w ofierze Wam, Zwycięzcy.

  6. Dostojne, eleganckie szaty i bukiety perfum,
    kopiec sandałowego pudru wysoki, jak góra Meru,
    wszystkie cudowne dary spektakularnie zaaranżowane
    składam w ofierze Wam, Zwycięzcy.

  7. Transcendentalne dary, niezrównane i przeogromne,
    głęboki podziw dla wszystkich buddhów,
    silne przekonanie, co do wielkiej wartości ścieżki bodhisattwów,
    składając pokłony, ofiarowuję wszystkim Zwycięzcom.

  8. Każdy negatywny uczynek, który popełniłem
    moim ciałem, mową lub umysłem,
    obezwładniony przywiązaniem, gniewem i pomieszaniem,
    wszystko to szczerze i otwarcie wyznaję przed Wami.

  9. Wznoszę me serce i raduję się całym dobrem i duchową zasługą
    buddhów i bodhisattwów dziesięciu kierunków,
    pratjekabuddhów, śrawaków wciąż kultywujących,
    oraz tych już wyzwolonych, jak również wszystkich zwykłych istot.

  10. Wy, którzy jesteście jasnym światłem światów dziesięciu kierunków,
    którzy osiągneliście wszechwiedzę buddhy
    poprzez stopnie oświecenia, Was wszystkich,
    którzy jesteście moimi przewodnikami, proszę,
    wprawcie w ruch najwyższe Koło Dharmy.

  11. Z dłońmi złożonymi w geście modlitwy, szczerze proszę,
    jeżeli stoicie na progu parinirwany, zawróćcie
    i zostańcie z nami na długie eony, niezliczone, jak atomy świata,
    dla radości i dobrobytu wszystkich nas zabłąkanych w samsarze.

  12. Jakąkolwiek małą duchową zasługę mogłem stworzyć
    składając hołd i pokłony, ofiarowując dary, wyznając moje winy,
    radując się dobrem i szczerze prosząc buddhów, by pozostali i nauczali,
    teraz wszystko to dedykuję osiągnięciu pełnego oświecenia.



Modlitwa szlachetnego postępowania, to pierwsze dwanaście wersetów z modlitwy Nadzwyczajnej aspiracji praktyki Samantabhadry znanej również, jako Król modlitw, a pochodzącej z sutry Gandavyuha, czyli ostatniego rozdziału sutry Avatamsaka. Te dwanaście wersetów Modlitwy szlachetnego postępowania stanowi jedną z form tzw. Praktyki Siedmioczęściowej.

Z angielskiego przełożył
mnich buddyjski Zbigniew Modrzejewski, maj 2010.
Nieznacznie poprawiono w sierpniu 2011.

Przekładu dokonano na podstawie tekstu:
The Extraordinary Aspiration of the Practice of Samantabhadra” (The King of Prayers)



Praktyka Siedmioczęściowa

Jego Świątobliwość Tenzin Gjatso, XIV-sty Dalaj Lama Tybetu


W ósmej strofie Lampy na ścieżkę do oświecenia Atisia rekomenduje, aby ceremonia bodhicitty była poprzedzona uroczystym wykonaniem Praktyki Siedmioczęściowej. Jeżeli uczestniczycie w tej ceremonii, aby wzbudzić w sobie bodhicittę, to wtedy nie słuchajcie moich wyjaśnień po prostu jako wykładu, ale złóżcie dłonie jak do modlitwy na wysokości serca i z głęboką wiarą w buddów i bodhisattwów słuchajcie z należytą uwagą. W przeciwnym razie możecie słuchać normalnie.

  1. Składanie hołdu
  2. Pierwsza z siedmiu części, to składanie hołdu. Oddajcie się refleksji nad cechami Buddhy, Dharmy i Sanghi, a szczególnie nad cechami oświeconego ciała, mowy i umysłu Buddhy, takimi jak jego wszechwiedzący umysł, doskonałość jego altruistycznej aspiracji oraz doskonałość jego mądrości urzeczywistniającej pustkę. Następnie kultywujcie aspirację do osiągnięcia mądrości Buddhy i z pietyzmem wynikającym z głębokiego podziwu i szacunku dla cech będących obiektami wcześniejszej refleksji, złóżcie hołd Buddzie.

  3. Składanie ofiar
  4. Druga z siedmiu części, to składanie ofiar. Wyobraźcie sobie ofiarowanie czegokolwiek z tego, co posiadacie, jak wasze ciało i zasoby, wszystkim buddhom i bodhisattwom. Możecie również mentalnie ofiarować wszystko, co istnieje we Wszechświecie. Jednakże najważniejsze jest to, że powinniście ofiarować wszystkie wasze wcześniejsze duchowe zasługi ciała, mowy i umysłu. Możecie wyobrazić sobie te pozytywne działania w formie różnych artykułów ofiarnych albo możecie dokonać refleksji nad całym zbiorem waszych zasług i z głębi serca ofiarować to wszystkim buddhom i bodhisattwom.

  5. Spowiedź
  6. Trzecią częścią jest praktyka spowiedzi lub oczyszczenia. Oddajcie się refleksji nad wszystkimi waszymi negatywnymi działaniami, jakich kiedykolwiek dokonaliście waszym ciałem, mową i umysłem i zwróćcie uwagę na to, że wszystkie one są przyczynami waszego przyszłego cierpienia. Każdy z nas spotyka w życiu zarówno fizyczne, jak i psychologiczne problemy i trudności; jesteśmy osaczeni cierpieniami, którym nie ma końca, jak zmarszczkom na powierzchni jeziora, jedna za drugą.

    Kontemplując to, postarajcie się zrozumieć, że cierpienie nie powstaje bez powodu; każdy problem ma swoją przyczynę, a główną przyczyną są Wasze negatywne uczynki ciała, mowy i umysłu. Wyobrażając sobie, że jesteście w obecności szlachetnego zgromadzenia buddhów i bodhisattwów, ujawnijcie im wszystkie swoje negatywne uczynki i w głębi serca kultywując poczucie żalu za nie, podejmijcie zobowiązanie oczyszczenia ich.

  7. Radowanie się
  8. Następną częścią jest radowanie się. Podejmijcie refleksję nad wspaniałymi oświeconymi cechami buddhów, a szczególnie nad cechami historycznego Buddhy. Wszyscy wiemy, że Buddha Siakjamuni nie był w pełni oświecony od samego początku. Początkowo, był taki jak my — zwykłą istotą borykającą się na ścieżce, posiadającą naturalne słabości i ograniczenia, które wszyscy posiadamy. Jednakże, co odróżnia Buddhę od nas, to fakt, że wziął sobie do serca praktykę bodhicitty. Następnie zaczął podążać ścieżką i w rezultacie swoich wysiłków ostatecznie osiągnął stan oświecenia.

    Dlatego, w tej części praktyki, radujcie się oświeconymi cechami Buddhy Siakjamuniego i tym, że przeszedł on całą ścieżkę do oświecenia. Następnie skupcie swoją uwagę na bodhisattwach przebywających na trzech ostatnich z dziesięciu poziomów [sanskryt: bhumi], którzy totalnie przezwyciężyli swoje fundamentalne negatywne myśli i emocje i którzy są na progu oświecenia. W czasie refleksji nad takimi bodhisattwami, rozwijajcie w sobie głębokie poczucie podziwu dla ich urzeczywistnień i innych duchowych osiągnięć.

    Następnie skupcie swoją uwagę na bodhisattwach z pierwszych siedmiu poziomów. Chociaż jeszcze nie przezwyciężyli oni mocy swoich fundamentalnych mentalnych przyczyn i warunków cierpienia [afflictions, mental afflictions, afflictive emotions], to są już bodhisattwami arjami — bodhisattwami, którzy urzeczywistnili pustkę. Podejmując refleksję nad ich cechami, rozwijajcie w sobie głębokie poczucie podziwu dla nich. Następnie skierujcie swoją uwagę na bodhisattwów na pierwszych dwóch z pięciu ścieżek, ścieżek akumulacji i przygotowania. Są prawie na tym samym poziomie, co my, szczególnie ci na pierwszej ścieżce. W pewnym sensie, bodhisattwowie na samym początku ścieżki są nawet bardziej zdumiewający niż ci, którzy są bardziej zaawansowani, ponieważ mimo tego, że są pod kontrolą swoich fundamentalnych mentalnych przyczyn i warunków cierpienia, takich jak przywiązanie i wrogość, to jednak mają odwagę, aby oddać się ideałom bodhicitty.

    Dlatego powinniśmy odczuwać taką radość jak rodzice, gdy ich dziecko stawia pierwsze chwiejne kroczki lub zaczyna wymawiać pierwsze kilka słów. Rodzice nie krytykują niezdarnego sposobu chodzenia dziecka lub jego ograniczonego słownictwa, ale są zachwyceni. W ten sam sposób możemy spojrzeć na bodhiosattwów borykających się na początku ścieżki, jako na zdumiewające i wzbudzające podziw istoty.

    Rozwinąwszy w sobie głębokie poczucie podziwu dla wszystkich bodhisattwów, następnie radujcie się osiągnięciami i cechami arhatów, którzy zdobyli kompletne wyzwolenie z samsary. Również głęboko doceńcie osiągnięcia tych wszystkich, którzy praktykują na ścieżce do wyzwolenia.

    Na zakończenie radujcie się duchowymi zasługami zebranymi przez zwykłe istoty czujące oraz szczególnie oddajcie się refleksji nad waszym własnym zbiorem zasług. Z faktu, że odrodziliście się jako ludzie obdarzeni sposobnością do praktyki Dharmy jasno wynika, że wytworzyliście wiele zasług w przeszłości. Spotkaliście cenne, święte nauki Buddhy i jesteście zainteresowani ich praktyką, a to może być jedynie konsekwencją cnotliwych uczynków z przeszłości. Zaangażowaliście się również w wiele pozytywnych, altruistycznych form działalności w tym życiu, więc przypominając sobie całą tę zasługę zadedykujcie ją dla dobra wszystkich istot czujących i radujcie się faktem posiadania tych wszystkich okazji do wytworzenia tych wszystkich zasług.

  9. Upraszanie
  10. Piątą częścią jest upraszanie buddhów o zakręcenie kołem Dharmy. Ta praktyka jest związana z Buddhą w formie nirmanakaji. Zwróćcie swoją uwagę na tych nowo oświeconych buddhów, którzy nie zaczęli jeszcze nauczać Dharmy i proście ich, aby zakręcili kołem Dharmy w celu wypełnienia ich zobowiązania do pracy dla dobra wszystkich istot czujących.

  11. Błaganie
  12. Szóstą część stanowi błaganie buddhów o to, aby nie weszli w stan końcowej nirwany. Tak jak poprzednio, jest to głównie skierowane do buddhów w formie nirmanakaji, którzy zakręcili kołem Dharmy i dokonali wiele oświeconych czynów. Błagajcie ich o to, aby nie weszli w stan końcowej nirwany, ale żeby dalej służyli istotom czującym.

  13. Zadedykowanie duchowej zasługi
  14. Siódma i ostatnia część to zadedykowanie duchowej zasługi. Zadedykujcie całą zasługą jaką kiedykolwiek zebraliście, szczególnie tę wynikającą z przyjęcia ślubowań bodhisattwy, dla dobra wszystkich istot czujących oraz szczególnie w celu osiągnięcia przez was oświecenia dla ich dobra.


Źródło: Bodhicitta i ślubowania bodhisattwy




mnich buddyjski Zbigniew Modrzejewski www.zbigniew-modrzejewski.webs.com



Free counter and web stats