Aczarja Atisia Dipamkara Śridźniana (982–1054)


NAUKI LAM-RIM




„Około tysiąca lat temu wielki uczony i jogin z Indii, aczarja Atisia Dipamkara Śridźniana, został zaproszony do Tybetu, aby ponownie ustanowić Dharmę Buddhy, która była tam skorumpowana i zakazana przez prawie dwieście lat. Jednym z głównych osiągnięć Atisi w Tybecie było skomponowanie tekstu o fundamentalnym znaczeniu, zatytułowanego Lampa na ścieżkę do oświecenia, który stanowi wyciąg esencji wszystkich 84000 nauk Buddhy, przejrzyście ułożony w stopniową strukturę, co sprawiło, że jest łatwy do zrozumienia i praktyki. Ten gatunek nauk Dharmy jest znany, jako Lam-rim, czyli stopnie ścieżki i jest zasadniczym elementem w każdej ze szkół buddyzmu tybetańskiego.”
— Dr Nicholas Ribush, Lama Yeshe Wisdom Archive


„Wszystkie nauki Lam-rim, jakie zostały kiedykolwiek napisane, odwołują się do tekstu Atisi, Lampa na ścieżkę do oświecenia, niezależnie od tego, w jakiej tradycji buddyzmu tybetańskiego powstały - Nyingma, Kagju, Sakja czy Gelug. A do czego odwołuje się tekst Atisi? Odnosi się on do sutr pradźniaparamity samego Buddhy. Zatem wszystkie teksty Lam-rim mają swoje źródło w naukach Buddhy. Jeżeli chcesz dobrze zrozumieć nauki Lam-rim, powinieneś studiować je jak najdogłębniej. Gdy dobrze zrozumiesz nauki Lam-rim, wtedy w pełni zrozumiesz tekst Atisi, Lampa na ścieżkę do oświecenia. A wtedy powinieneś nauczać go na całym świecie.”
— Khunu Lama Rinpocze Tenzin Gjalcen (1894-1977)


„Chociaż wiele duchowej zasługi można zebrać nawet jednokrotnie recytując lub słuchając tych nauk skomponowanych przez Atisię ["Lampa na ścieżkę do oświecenia"], zawierających w sobie esencję wszystkich świętych pism Buddhy, bez wątpienia zbierzesz jeszcze większą zasługę nauczając i studiując świętą Dharmę w nich zawartą. Dlatego zastanów się nad odpowiednimi krokami, jakie należałoby podjąć w tym celu.”
— Lama Tsongkhapa, wers 8, Pieśni duchowego doświadczenia


„Recytowanie modlitwy Lam-rim każdego dnia jest fundamentalną codzienną praktyką, która sprawia, że każdy dzień Twojego życia ma najgłębsze znaczenie. Gdy recytujesz modlitwę Lam-rim od początku do końca w skupieniu, staje się to bezpośrednią medytacją analityczną nad całą ścieżką do oświecenia. Ta praktyka zostawia ślady, lub ziarna, urzeczywistnień całej ścieżki w kontinuum Twojego umysłu. To znaczy, że z każdą recytacją zbliżasz się do oświecenia i dlatego również zbliżasz się do oświecenia wszystkich czujących istot, co jest głównym celem Twojego życia, celem, dla którego wszyscy żyjemy. Taka oto jest niewiarygodna korzyść z praktykowania bezpośredniej medytacji analitycznej Lam-rim każdego dnia Twojego życia. Istnieje cały szereg modlitw Lam-rim, które możesz w ten sposób recytować; na przykład Lampa na ścieżkę do oświecenia aczarji Atisi Dipamkary Śridźniany lub teksty Lamy Dźe Tsongkhapy: Fundament wszelkich doskonałości, Trzy zasadnicze aspekty ścieżki, Pieśni duchowego doświadczenia.”
— Czcigodny Lama Zopa Rinpocze


„Najważniejsze, abyś trenował Twój umysł według nauk Lam-rim. W swoich naukach Lam-rim Pabongka Dechen Nyingpo wyjaśnia, że bardzo dobrze analitycznie medytować nad naukami Lam-rim, jak Lampa na ścieżkę do oświecenia aczarji Atisi Dipamkary Śridźniany, a nawet nad taką prostą modlitwą, jak Fundament wszelkich doskonałości Lamy Dźe Tsongkhapy. Bezpośrednia medytacja analityczna oznacza, że odmawiamy tę modlitwę Lam-rim w skupieniu, zwracając należytą uwagę na jej znaczenie; w ten sposób taka praktyka staje się bezpośrednią medytacją nad całą ścieżką do oświecenia. Ta medytacja jest dużo bardziej ważna niż recytowanie wielu milionów mantr lub nawet spotkanie Buddhy. To jest zrozumiałe. Dlaczego? Gdy odbywamy medytacyjne odosobnienie, dlaczego medytujemy według guru jogi, postrzegając guru, jako nie oddzielnego od tantrycznego bóstwa? Dlaczego medytujemy na tantryczne bóstwa i recytujemy tak wiele mantr? W tym celu, aby pomogło to nam ukończyć ścieżkę Lam-rim. Bez urzeczywistnienia trzech zasadniczych aspektów ścieżki do oświecenia( szlachetne wyrzeczenie, bodhicitta, mądrość pustki ), nie będziemy w stanie ukończyć tantrycznej ścieżki. Możemy mieć jakieś doświadczenia do pewnego poziomu, ale nie będziemy w stanie ukończyć ścieżki. Na przykład bez urzeczywistnienia mądrości pustki, nie ma takiego sposobu, by osiągnąć poziom czystego światła, iluzorycznego ciała lub unifikację nazywaną "koniec-uczenia-się" [no-more-learning], co jest związane z całkowicie czystym świętym ciałem i świętym umysłem. Dodatkowo, bez co najmniej aspirującej bodhicitty nawet takie medytacje, jak wewnętrzny ogień [tummo] nie stają się przyczyną oświecenia. Bez urzeczywistnienia bodhicitty obecnego w naszym umyśle, nie ma takiego sposobu, by doświadczyć fazy spełniającej czystego światła i iluzorycznego ciała. Aby osiągnąć czyste światło, będące przyczyną dharmakaji oraz iluzoryczne ciało, przyczynę rupakaji, potrzebna jest nieskończona zasługa. Przyczyną tej nieskończonej zasługi wymaganej do urzeczywistnienia czystego światła i iluzorycznego ciała jest bodhicitta. Gdy odbywamy tantryczne odosobnienia, recytujemy każdą mantrę, aby umożliwić urzeczywistnienia praktyk Lam-rim w naszym umyśle. Praktykujemy guru jogę, aby otrzymać błogosławieństwa umożliwiające urzeczywistnienia praktyk Lam-rim w naszym umyśle. Wszystko robimy z tego powodu. Dopóki trzy zasadnicze aspekty ścieżki nie zostaną urzeczywistnione w naszym umyśle, nie ma takiego sposobu, by osiągnąć oświecenie, by ukończyć tantryczną ścieżkę. Nawet gdyby ktoś wyrecytował wiele milionów mantr a nawet zobaczył Buddhę, chyba, że trzy zasadnicze aspekty ścieżki zostaną urzeczywistnione, to nie ma takiego sposobu, by osiągnąć oświecenie. To, co mówi Pabongka Dechen Nyingpo, jest sensowne. Aby ukończyć tantryczną ścieżkę, należy koniecznie trenować umysł na podstawowej ścieżce, w trzech zasadniczych aspektach ścieżki, w praktykach Lam-rim; nie ma takiego sposobu, by to ominąć. Nawet jednokrotna bezpośrednia medytacja analityczna Lam-rim jest o wiele bardziej cenna niż inne praktyki, ponieważ zostawia śladowy odcisk całej ścieżki do oświecenia w kontinuum naszego umysłu, prędzej czy później umożliwiając urzeczywistnienie całej ścieżki. Właśnie to rzeczywiście przybliża nas do oświecenia. Jeżeli opuścimy medytacje Lam-rim, to niezależnie od tego, ile odosobnień medytacyjnych lub innych praktyk odbywamy, nie zauważymy żadnych zmian w naszym umyśle. Nawet po wyrecytowaniu milionów mantr, kiedy nasze palce i różaniec będą całkowicie zużyte, nasz umysł wciąż będzie na tym samym poziomie. Dlaczego nic się nie dzieje? Dlaczego nie ma żadnej zmiany w umyśle? Dlaczego nie ma żadnych urzeczywistnień? Nasz umysł pozostaje na tym samym poziomie - a nawet pogarsza się - ponieważ nie trenujemy go w praktykach Lam-rim.”
— Czcigodny Lama Zopa Rinpocze



Jego Eminencja Czcigodny Lati Rinpocze, tantryczny yogin z Lhasy w Tybecie, wielki mistrz medytacji, opat klasztoru Ganden, inkarnowany lama tradycji Gelug, urodził się w południowo-wschodniej prowincji Kham w Tybecie. W roku 1956 uzyskał tytuł Gesze Lharampy, najwyższy ze stopni w tybetańskim klasztornym systemie edukacji. W 1976 roku Rinpocze wykładał buddyzm jako profesor na Uniwersytecie Virginii w USA. Jest autorem lub współautorem wielu książek z dziedziny buddyzmu tybetańskiego. W naukach Bliss and Emptiness in the Gelug Tradition”, których udzielił swoim uczniom 15 października 1991 roku w Nowym Yorku, Lati Rinpocze wymienia dwa formalne sposoby wkroczenia na ścieżkę wadżrajany. Ponieważ żaden z nich nie jest dostępny przeciętnym buddystom, dyskretnie zdradza nam wszystkim tajemnicę, że nasze próby praktyk wadżrajany pozbawione solidnych podstaw trzech zasadniczych aspektów ścieżki, czyli intencji szlachetnego wyrzeczenia się samsary, motywacji bodhicitty i urzeczywistnienia mądrości pustki w medytacji, oraz pozostałych urzeczywistnień ze ścieżki Lam-rim, to nie wiele więcej niż rytualne hałasy:

„Są dwie możliwości wejścia na ścieżkę praktyk wadżrajany. Można na nią wejść ze ścieżki nagromadzenia (akumulacji) mahajany, lub można na nią wejść z 10-tego bhumi. Zatem formalnie można wejść na ścieżkę praktyk wadżrajany na te dwa sposoby. My stanowimy wyjątek, jako że wkraczamy na ścieżkę praktyk wadżrajany na przeróżne inne sposoby(!). Powodem dla którego wchodzimy na ścieżkę praktyk wadżrajany ze ścieżki nagromadzenia (akumulacji) mahajany lub z 10-tego bhumi jest to, iż aby móc efektywnie wykonywać tantryczne medytacje musimy najpierw kultywować praktyki podstawowe na ścieżce Lam-rim, takie jak trzy zasadnicze aspekty ścieżki do oświecenia, czyli: intencję/motywację szlachetnego wyrzeczenia się samsary, motywację/intencję bodhicitty oraz mądrość pustki. Dopiero poprawne kultywowanie kompletnej ścieżki Lam-rim oraz dostateczne urzeczywistnienie jej zasadniczych elementów sprawia, że zdobywamy wystarczające kwalifikacje do praktykowania metod wadżrajany. Wtedy należy znaleźć autentycznego guru - mistrza wadżrajany - i poprosić go o abhiszekę do praktyk wadżrajany w celu odbycia tych praktyk. Tantryczna ścieżka jest uważana za niezwykle zaawansowaną i szybką, pozwalającą osiągnąć oświecenie w najkrótszym możliwym czasie. Jej zaawansowanie i szybkość opiera się na fundamencie urzeczywistnień ścieżki Lam-rim, a szczególnie na fundamencie urzeczywistnień trzech zasadniczych aspektów ścieżki do oświecenia, o czym już wspominałem. W Tybecie jest takie powiedzenie, że powodem dla którego ciasto sernika jest takie smaczne jest masło; bez masła byłby to po prostu kawał suchego sera. Zatem niezwykłe zaawansowanie i szybkość metod wadżrajany wynika z podstawowej ścieżki Lam-rim. Nasze próby praktyk wadżrajany pozbawione solidnych podstaw trzech zasadniczych aspektów ścieżki, czyli intencji szlachetnego wyrzeczenia się samsary, motywacji bodhicitty i urzeczywistnienia mądrości pustki w medytacji, oraz pozostałych urzeczywistnień ze ścieżki Lam-rim, to nie wiele więcej niż rytualne hałasy.
— Jego Eminencja Czcigodny Lati Rinpocze





mnich buddyjski Zbigniew Modrzejewski www.zbigniew-modrzejewski.webs.com



Free counter and web stats